Ο Σίβα είναι ο θεός του Έρωτα και του Θανάτου, του οποίου η παράξενη, βάναυση και έντονα ερωτική λατρεία συνδέεται με το πιο ιδεαλιστικό και αφηρημένο σύστημα της ινδικής φιλοσοφίας. Σίβα, ο χορευτής θεός, γύρω από τον οποίο χορεύει ολόκληρο το σύμπαν σαν λαμπερή αντανάκλαση του. Σίβα, "ο μεγάλος χρόνος" που διαρκώς ανανεώνει όλα εκείνα που έχει καταστρέψει. Με αυτή την έννοια παριστάνεται ως ένας μαύρος φαλλός που υπάρχει στον αιθέρα και λατρεύεται ως πηγή της ζωής και θεός της ηδονής. Είναι επίσης ο Σίβα, ο θεός του ασκητισμού και των ασκητών, όντας ο μέγας ασκητής ο ίδιος, ''ενδεδυμένος τον αέρα''.
(Από το βιβλίο του Πήτερ Ουσπένσκι, "Ο καλοκάγαθος διάβολος", εκδόσεις Αρχέτυπο 2017)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου