Πουθενά δε φαίνεται το ζώο και ο βουκόλος είναι κύριος του χρόνου του.
Είναι σαν μοναχικό σύννεφο που αιωρείται απαλά πάνω από τις βουνοκορφές.
Χτυπάει τις παλάμες του και τραγουδάει χαρούμενα στο φεγγαρόφωτο,
Αλλά θυμάμαι πως ένα ακόμα τείχος φράζει το δρόμο του για το σπίτι.
Από τις δέκα εικόνες του Ζεν
D.T. Suzuki, Ζεν παραδοσιακά κείμενα,
Πύρινος Κόσμος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου