Αγάπησα ένα δάσος από φτωχούς ανθρώπους
στο δρόμο προς το δίκιο και ζεστάθηκα.
Ανέβηκα το αίμα τους με δάκρυα οργής
κι έπλασα τη μοίρα τους δικιά μου.
Ήταν αργά γι ' αυτούς όταν κατάλαβα
ότι το χώμα είναι πιο πονετικό
η φωτιά πιο ανελέητη από μένα
κι είναι παρήγορο που, τελικά, όλα έγιναν τυχαία.

